Ludność żydowska
W 1833 r. kupcy żydowscy z Chęcin wystąpili aż do Urzędu Municypalnego w Kielcach z żądaniem wyjaśnień, po co Żydzi nie mogą przebywać w mieście w sytuacji, jak nie posiada ono przywileju de non tolerandis judeais. rewizja przywilejów wykazała, iż Żydzi mają rację, w maju 1833 wydano wstępną zgodę na ich osiedlanie. W obawie przedtem konkurencją zamożni kieleccy mieszczanie doprowadzili w marcu 1833 r. aż do zawieszenia decyzji z 1833 r. przez dyrektora Wydziału Administracyjnej Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych. Żydzi lecz zaczęli osiedlać się w Kielcach nielegalnie to znaczy meldowali się w odległej 2 km od chwili główny punkt gminie Pakosz. Mieszczanie nie dali zbyt wygraną i w maju 1843 r. wymusili na Radzie Administracyjnej usunięcie starozakonnych z miasta pospołu z dniem 1 lipca 1844 r. W latach 1858-1862 osiedlali się w Kielcach zdymisjonowani wojskowi rosyjscy pochodzenia żydowskiego mający system prawny aż do swobodnego wyboru miejsca zamieszkania (wraz z rodzinami stanowili mały odsetki mieszkańców Kielc). na wynik reformy A. Wielopolskiego z 1862 r. zezwolono Żydom na osiedlanie, wnet przejęli oni zwietrzały handel w mieście. wartość osadników rosła w ogromnym tempie, w przededniu II wojny światowej społeczność żydowska stanowiła wcześniej 35% ludności Kielc. w toku wojny okupant utworzył getto, w którym wymordowano to znaczy wywieziono aż do obozów zagłady kilkadziesiąt tysięcy ludzi. W styczniu 1945 r. po wyzwoleniu miasta powróciło tu ok. 200 Żydów, przeważnie byłych więźniów. większość z nich stłoczono w jednym budynku na Plantach, gdzie czekali na wyjazd aż do Izraela. 4 lipca 1946 r. odbył się, zainspirowany prawdopodobnie przez określenie Bezpieczeństwa pogrom Żydów. toteż tragicznego zdarzenia zginęły 42 osoby, pozostali przy życiu Żydzi wnet wyemigrowali.